سابقه و هدف: مس، یک عنصر ضروری می باشد که در بسیاری از صنایع کاربرد دارد. نانوذرات اکسید مس هم در محصولات مختلف مراقبت از پوست، افزودنی در لوبریکانت ها، روغن ها، پلیمر، پوشاننده های فلزی، پلاستیک، جوهرها و. . . مورد استفاده قرار می گیرند. مطالعات قبلی نشان داده اند که هم سولفات مس و هم نانوذرات اکسید مس توانایی القای سمیت ژنتیکی سلول ها و آسیب به DNA سلولی را دارند. لذا در این مطالعه به بررسی و مقایسه سمیت ژنتیکی نانوذرات مس و سولفات مس و هم چنین بررسی استرس اکسیداتیو به عنوان مکانیسم سمیت می پردازیم. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، نمونه خونی از داوطلبان سالم گرفته شد و بعد از جداسازی لنفوسیت ها، به 10 گروه شامل کنترل، سیس پلاتین (12 میکرومولار)، غلظت های مختلف سولفات مس (10، 25، 50 و 100 نانومولار) و نانوذرات مس (10، 25، 50 و 100 نانومولار) تقسیم شدند. بعد از 24 ساعت انکوباسیون، ژنوتوکسیستی با تست میکرونوکلئوس و هم چنین مارکرهای استرس اکسیداتیو شامل لیپید پراکسیداسیون و گلوتاتیون ارزیابی شدند. یافته ها: انکوبه کردن نمونه های خونی با مس و نانوذرات مس موجب افزایش تعداد ریزهسته در لنفوسیت ها شد. تعداد ریزهسته ایجاد شده در غلظت های برابر در فرم نانو مس بیش تر از فرم مس آن می باشد. هم چنین در گروه دریافت کننده مس و نانو مس، مارکر استرس اکسیداتیو (لیپید پراکسیداسیون) به طور معناداری افزایش و میزان گلوتاتیون کاهش یافت. استنتاج: در مجموع، مطالعه ما سمیت ژنتیکی بیش تر نانو مس را نسبت به مس نشان داد. هم چنین استرس اکسداتیو در ژنوتوکسیستی هر دو فرم نانو مس و مس نقش دارند.

به‌منظور بررسی اثرات تغییر غلظت عناصر ریزمغذی سولفات آهن، روی و مس محیط کشت پایه موراشیگ و اسکوگ (MS) بر فاکتورهای مورفولوژیکی و فیتوشیمیایی گیاه انسولین، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی در آزمایشگاه کشت بافت دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان انجام شد. ریزنمونه‌های گره به مدت 12 هفته در محیط کشت MS با غلظت هورمونی 1 میلی‌گرم در لیتر بنزیل آدنین و 6/0 میلی‌گرم بر لیتر نفتالین استیک اسید رشد کردند. سپس، ریزنمونه‌‌ها به مدت 4 هفته تحت تیمار سطوح مختلف سولفات آهن (0، 8/27، 7/41، 6/55 میلی‌گرم در لیتر)، سولفات روی (0، 6/8، 2/17، 8/25 میلی‌گرم در لیتر) و سولفات مس (0، 025/0، 05/0، 1/0 میلی‌گرم در لیتر) قرار داده شدند. پس از 4 هفته شاخص‌های رشدی و فیتوشیمیایی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان داد تأثیر تیمارها بر روی صفات مورد مطالعه در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار شد. طبق نتایج مقایسه میانگین داده‌ها، سولفات مس با غلظت 1/0 میلی‌گرم در لیتر باعث بیشترین تعداد برگ (33/7 عدد)، ارتفاع اندام هوایی (20/9 سانتی‌متر)، طول ریشه (67/14 سانتی‌متر) وزن تر (26/1 گرم) و خشک اندام هوایی (180 میلی‌گرم)، وزن تر (58/0 گرم) و خشک ریشه (67/146 میلی‌گرم) شد. افزایش قابل توجه کلروفیل a و کل در سولفات روی با غلظت 8/25 میلی‌گرم در لیتر و سولفات مس با غلظت 1/0 میلی‌گرم در لیتر به‌دست آمد. بیشترین کاروتنوئید کل در غلظت 2/17 سولفات روی و غلظت 1/0 میلی‌گرم سولفات مس حاصل شد. در مجموع غلظت 1/0 میلی‌گرم در لیتر سولفات مس بیشترین تاثیر در صفات مورفولوژیکی و رنگدانه‌های فتوسنتزی داشت و سطوح 2/17 میلی‌گرم در لیتر سولفات روی و نیز 05/0 میلی‌گرم در لیتر سولفات مس افزایش قابل توجه‌ای در مقادیر ترکیبات فنلی کل و فعالیت آنتی‌اکسیدان داشتند. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که استفاده از مقادیر بهینه سولفات‌های آهن، روی و مس می‌تواند به‌عنوان یک روش کاربردی در بهبود رشد و افزایش بهره‌وری گیاه دارویی انسولین مورد استفاده قرار گیرد.

در این مطالعه به منظور بررسی بروز ضایعات احتمالی میکروسکوپیک، بافتهای کبد، کلیه، روده، آبششها، قلب و عضلات ماهی کپور معمولی به روش حمام در معرض عناصر سنگین سولفات مس (8.5 mg/l)، سولفات روی (33 mg/l) و سولفات جیوه - کلرور کادمیوم (10 mg/l) در شرایط آب با کیفیت تعریف شده قرار گرفتند. نمونه های بافتی مورد نیاز برای مطالعات آسیب شناسی در فواصل زمانی 3، 12 و 24 ساعت پس از حمام تهیه و پس از تهیه مقاطع هیستوپاتولوژی مورد مطالعه میکروسکوپیک قرار گرفتند. نتایج حاصله نشان داد که در برانش، چسبندگی لاملاها (Lamellar fusion)، پرخونی و خونریزی، آنوریسم (Aneurism) و تلانژیکتازی (Telangiectasis)، نفوذ سلولهای آماسی و هیپرپلازی سلولهای پوششی رشته های آبششی (Hyperplasia of brancial lamella) قابل مشاهده بود. همچنین بافت کلیه دچار دژنرسانس هیالن در سلولهای پوششی لوله های کلیوی، نکروز سلولهای بافت پوششی لوله ها گردیده و جایگزین شدن آنها به وسیله لنفوسیتها قابل مشاهده بود. در کبد، دژنرسانس چربی، پرخونی، خونریزی، نکروز و هجوم لنفوسیتها و فاگوسیتها وجود داشت. در روده التهاب شدید مشاهده شد. در سایر اندامها مثل قلب و عضلات ضایعه ای مشاهده نگردید.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

استفاده از سولفات مس به مقدار 500ppm در آب آشامیدنی ماکیان برای کنترل آسپرژیلوز و کاندیدیاز و درماتیت گانگرنی توصیه می شود. به منظور بررسی تاثیر مدت زمان استفاده از آن بر ساختمان کبد و عملکرد گله، تعداد 127 قطعه جوجه گوشتی از نژاد آرین در سن 5 روزگی (شروع آزمایش) به گروه های C, B, A (که هر کدام با 24 جوجه در سه تکرار 8 قطعه ای)، E, D (که هر کدام با 20 جوجه) و F (15 جوجه) با میانگین وزن تقریبا مساوی تقسیم گردیدند. تمامی جوجه ها تا پایان دوره آزمایش (25 روزگی) به طور آزاد به آب و دان دسترسی داشته و با جیره غذایی یکسان تغذیه شدند. گروه های D, A تا 10 روزگی و E, B تا 15 روزگی از آب حاوی سولفات مس (500ppm) استفاده کردند؛ اما، گروه های C و F به عنوان شاهد فقط آب معمولی داده شد. میزان دان مصرفی، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی در گروه های B, A و C هر 5 روز تعیین و مورد آنالیز آماری قرار گرفتند. همچنین تعداد 4 قطعه جوجه به فواصل زمانی 5 روز از گروه های D و E و 2 قطعه از گروه F انتخاب و کشته شدند تا از کبد آن ها مقاطع آسیب شناسی تهیه و پس از رنگ آمیزی با H&E مورد بررسی قرار گیرند. میزان افزایش وزن در گروه های A و B در زمان استفاده از سولفات مس به طور معنی داری کم تر از گروه C بود (P<0.05). میزان ضریب تبدیل غذایی در گروه B در وزن کشی دوم به طور معنی داری بیش تر از گروه های A و C بود (P<0.05). شدیدترین جراحات میکروسکوپی به صورت پرخونی، تغییرات چربی، به ویژه در هپاتوسیت های اطراف ورید مرکزی، و فیبروز همراه با هیپرپلازی سلول های پوششی مجاری صفراوی در کبد جوجه های گروه E دیده شدند.

سولفات مس و نانو مس نه تنها به عنوان ماده ضدعفونی کننده در مقابل عفونت های قارچی و باکتریایی مورد استفاده قرار می گیرند بلکه باعث تنوع رنگ در رنگرزی، بهبود ثبات نوری و شستشویی بسیاری از مواد رنگزای مستقیم می گردند. در این تحقیق پارچه پنبه ای با ماده رنگزای مستقیم آبی 15 رنگرزی شده و سپس سولفات مس و نانو ذرات مس بر روی هر یک به صورت مجزا تکمیل شدند. خصوصیات رنگی (قدرت رنگ) نمونه ها توسط طیف سنجی انعکاسی، ثبات شستشویی و نوری هریک طبق روش های استاندارد AATCC مورد اندازه گیری قرار گرفتند. بررسی جذب اتمی برای اندازه گیری مقدار غلظت فلز مس و آزمایش ضدباکتری طبق روش استانداردAATCC 100 توسط دو باکتری اشرشیا کولای و استافیلو کوکوس اورئوس بر روی نمونه های آغشته شده به نانو مس و سولفات مس انجام شد. در مقایسه نتایج سولفات مس و نانوذرات مس، نانو ذرات مس با غلظت بسیار کمتری نسبت به سولفات مس، خصوصیاتی نزدیک به آن را نشان داد. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت سولفات مس و نانو مس از یک مقدار مشخص، قدرت رنگ تقریبا ثابت می شود. تکمیل با هر دو ماده سولفات و نانو مس، پس از شستشوی مکرر، افزایش دوام شستشو را نشان نداد. ثبات نوری نیز کاهش قدرت رنگ پس از مجاورت در نور را نشان داد. ولی در غلظت های بیشتر، ثبات نوری بهتری مشاهده شد که به نظر می رسد با افزایش غلظت، ثبات نوری بهتر خواهد شد.

زمینه و هدف: فلزات سنگین مانند مس در غلظت های پایین نیز می توانند به بافت موجودات زنده آسیب بزنند. با توجه به غلظت بالای مس در کبد نوزادان و اهمیت موضوع تکامل کبد جنین این مطالعه با هدف بررسی اثر سولفات مس بر بافت کبد جنین موش صحرایی انجام شد. روش کار: در این مطالعه تجربی از تعداد 48 سر موش صحرایی نژاد ویستار نر و ماده با محدوده وزنی 250-200 گرم استفاده شد. قبل از بارداری موش های بالغ ماده به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل و تجربی سولفات مس تقسیم شدند. گروه های تجربی به ترتیب، 25/0، 5/0 و 1گرم سولفات مس در هر1000گرم غذای استاندارد به مدت 2 هفته قبل از جفت گیری و طی دوره بارداری دریافت کردند. در روز 21 بارداری حیوانات کشته و جنین ها از رحم موش های ماده خارج گردیدند. کبد جنین ها به منظور مطالعات بافت شناسی پس از گذراندن مراحل تهیه بافت با هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSSدر سطح معنی داری 0/05Pصورت گرفت. یافته ها: میانگین طول سری-دمی در گروه کنترل در مقایسه با گروه های تجربی 1 و 3 تفاوت معنی داری نشان داد(0/05>P). بررسی های بافت شناسی نشان داد که تکامل کلونی های سلول های خونی در گروه تجربی2 سریع تر از گروه کنترل است. تغییرات نسبتاً شدیدی در هپاتوسیت های گروه های تجربی 2 و 3 در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (0/05>Pنتیجه گیری: سولفات مس در دوزهای متوسط و بالاتر می تواند اثرات مخربی بر بافت و سلول های کبد جنین داشته باشد. این تغییرات و آسیب ها می تواند تابعی از میزان دوز مصرفی، مدت زمان و دوره مصرف سولفات مس باشد.